Een potvis van tientallen vierkante meter kronkelt over de gevel van de sporthal in Koksijde-Dorp. Alsof hij probeert te passen op een plek die eigenlijk te klein is.
Dat is geen toeval.
Toch blijft de kust aan hem trekken. Tij-dingen ging langs met een leeg canvas, een volle spuitbus en heel wat vragen.
"Koksijde voelt nog altijd als mijn thuisbasis wanneer ik mijn familie bezoek”, zegt hij. "Hier heerst een kalmte die me terugbrengt naar de tijd waarin ik als kind aan de kust speelde en opgroeide."
Ook met het basketplein (naast de sporthal) heeft hij een emotionele band. "Deze plek stond al in mijn top 10 van locaties waarop ik ooit wilde schilderen."
"Hier heerst een kalmte die me terugbrengt naar de tijd waarin ik als kind aan de kust speelde en opgroeide."
Tijdens zijn studies in Gent schilderde hij voor het eerst op muren. Enkele vrienden maakten toen vooral tags, snelle en gestileerde handtekeningen en throw-ups: eenvoudige vormen of bubbelletters die met 1 of 2 kleuren worden ingevuld.
"Dankzij hen ontdekte ik hoe je grote werken maakt met spuitbussen en latexverf. In het begin schilderde ik werkjes van enkele vierkante meters. Ondertussen zoek ik telkens nieuwe grenzen op. Hoe groter het canvas, hoe meer factoren het werk interessant maken. Je sleept met materiaal, krijgt te maken met een uitdagende muur en bent afhankelijk van het weer. Er zijn voorbijgangers, fysieke inspanningen en soms dreigt de verf op te raken."
Op zo’n grote muur voelt hij zich heel klein. Bij elke handeling moet La.Kus rekening houden met de schaal. Daarom nam hij tijdens het schilderen regelmatig afstand. Letterlijk. "Alleen zo kon ik zien of de verhoudingen klopten."
In het begin schilderde ik werkjes van enkele vierkante meters. Ondertussen zoek ik telkens nieuwe grenzen op.
"Het verhaal van potvis Valentijn heeft me altijd gefascineerd. Alle generaties in Koksijde spreken er nog over. Met mijn ontwerp wilde ik een vergelijkbare reactie opwekken. De dieren die ik schilder, nemen vaak andere vormen aan om zich aan te passen aan een veranderende wereld.
Ook deze potvis kronkelt zich in een onnatuurlijke houding om op de muur bij het basketplein te passen.
"De vorm van de muur bepaalde mee hoe het dier eruitziet. Meestal werk ik zonder schets of vertrek ik van een heel ruwe tekening. Voor deze mural maakte ik wel een schets, op basis van de beschikbare ruimte. Daarna bracht ik de lijnen met stoepkrijt over op de muur.
De kronkelende potvis vertelt ook iets over hoe La.Kus naar onze maatschappij kijkt. Die maatschappij lijkt soms op een vast format waarin iedereen moet passen. Maar iedereen is anders. Iedereen heeft eigen kwaliteiten.
"Met mijn werk wil ik vooral jongeren aanmoedigen om eerst zichzelf te ontdekken en pas daarna hun plaats in de wereld te zoeken."
Ook deze potvis kronkelt zich in een onnatuurlijke houding om op de muur bij het basketplein te passen.
"Er zijn nog veel muren waarop ik graag zou schilderen. Toch gaat het voor mij niet alleen om de muur zelf. De locatie en de sfeer moeten samen met mijn werk één sterk geheel vormen."Wat La.Kus. aantrekt? " Industriële en verlaten locaties, die net heel veel of heel weinig karakter hebben, staan op mijn verlanglijst. Of het door veel mensen wordt gezien, is voor mij van geen belang. Zolang het werk en de locatie een harmonie vormen."
Tijdens HardZand vond een graffiti jam plaats aan de tunnels bij Kapel Ster der Zee. Verschillende artiesten kwamen er samen om te schilderen. Bekijk hun werk in de ondergrondse tunnel.