“Je hoeft het niet alleen uit te zoeken”

Dat gaat meestal over gezinnen met kinderen, jongeren met autisme of over volwassenen die alleen wonen. Met een eigen loket verlagen ze de drempel voor wie met vragen zit.

Tij-dingen sprak met begeleider Hans Poelvoorde over wat de vzw precies doet en waarom die laagdrempelige aanwezigheid zo belangrijk is.

Hans Poelvoorde: "Onze begeleiding gebeurt meestal aan huis. Bij thuisbegeleiding zien we het dagelijkse leven zoals het echt is. We kijken mee, luisteren en zoeken samen naar oplossingen die werken voor die persoon en dat gezin. Door de grote vraag naar onze thuisbegeleiding, zitten we helaas ook met lange wachttijden. Om daaraan tegemoet te komen, zetten we steeds vaker in op ambulante begeleiding waarbij mensen met hun vragen naar een loket komen voor een gesprek. We organiseren ook infosessies, cursussen en groepsmomenten waarbij we onze ervaringen delen."

T-d: Voor wie zijn jullie er?

Hans: “Onze expertise ligt bij autisme, maar als je een vermoeden hebt van autisme ben je welkom. Onze medewerkers begeleiden mensen van alle leeftijden. Bij jonge kinderen helpen we vooral met opvoedingsondersteuning. Voor jongeren of jongvolwassenen benadrukken we het belang van zelfredzaamheid en zelfstandigheid. Soms gaat het om langere trajecten, maar we bieden ook kortere, thematische begeleiding aan. We ondersteunen gezinnen die vastzitten in dezelfde patronen en bang zijn om dingen te veranderen.”

"Een ander deel van ons aanbod bestaat uit het delen van expertise, waarbij professionelen die zelf een cliënt hebben met autisme of een vermoeden van autisme bij vzw Victor kunnen aanbellen. Denk aan gemeentebesturen, kinderdagverblijven of scholen, CLB,… "

T-d: Victor betekent overwinnaar. Waarom die naam?

Hans: “Voor ons gaat dat niet over winnen in de klassieke zin, maar over evenwicht vinden. Mensen met autisme botsen vaak op moeilijkheden. Maar ze hebben ook talenten en sterke kanten. Als je die in balans krijgt, en als de omgeving mee aanpassingen doet, dan ontstaat er rust. Dan kan iemand op een haalbare en evenwichtige manier leven. Dat is onze manier van overwinnen.”

T-d: Waarom openen jullie een loket in Koksijde?

Hans: “We merken dat veel mensen met vragen zitten, maar lang moeten wachten op begeleiding. Met een loket willen we sneller een antwoord bieden. Het is ook praktisch. Bij thuisbegeleiding moeten onze begeleiders zich steeds verplaatsen. Nu kunnen ze veel meer gesprekken doen op 1 dag, op een vaste locatie. We hebben al loketpunten in Brugge, Diksmuide, Oostende, Roeselare, Ieper, Kortrijk en nu dus ook in Koksijde. We proberen zo dus onze diensten te verspreiden in West-Vlaanderen. We brengen onze werking dichter bij de mensen.”

T-d: Wat kunnen inwoners hier vinden? Informatie? Een gesprek? Directe begeleiding?

Hans: “Je kan bij ons terecht met uiteenlopende, concrete vragen. Dat kan gaan over administratie, zoals een zorgtoeslag, maar ook over opvoeding, schoolkeuzes, slapen of eten. Volwassenen vragen zich af wat er gebeurt na hun traject of hoe ze zelfstandig kunnen wonen. Een team van professionele begeleiders probeert overzicht te brengen, zodat de mensen die langskomen weer door de bomen het bos zien."

T-d: Moet je een diagnose hebben om langs te komen?

Hans: “Nee. Je hoeft zelf nog geen diagnose autisme te hebben. Ook wie twijfelt of met vragen zit, is welkom. Soms is dat de eerste stap. Elk traject is anders. Er bestaan veel boeken over autisme, maar geen enkel boek gaat over jouw situatie. Daarom werken wij altijd op maat.”

T-d: Waarom is thuisbegeleiding zo belangrijk voor mensen met autisme?

Hans: “Onze werking ontstond uit de oudervereniging Vlaamse Vereniging Autisme (VVA). Al in de jaren 1980 organiseerden zij thuisbegeleiding voor gezinnen met een kind met autisme. De vraag was toen: hoe kunnen we ervoor zorgen dat kinderen met autisme thuis kunnen blijven wonen? Veel situaties zijn contextgebonden. Wat werkt in theorie, werkt niet altijd in de praktijk. Door thuis aanwezig te zijn, zien we wat er echt gebeurt. We observeren, luisteren en denken mee. Soms zijn we aanwezig op moeilijke momenten, om samen te zoeken naar wat helpt. We geven dan heel gericht en concreet tips om het voor hen en de omgeving makkelijker te maken."

T-d: Kan je een voorbeeld geven van hoe begeleiding echt een verschil maakt?

Hans: “2 ouders vertelden dat hun dochter veel stress had in de badkamer. Uiteindelijk bleek dat het felle tl-licht haar overprikkelde. De ouders pasten de ruimte aan met zachtere kleuren, warm en dimbaar licht. Dat maakte meteen een groot verschil. De stressmomenten verdwenen en er kwam rust. Dat zijn kleine ingrepen, maar met een grote impact.”

T-d: Wat zou je willen zeggen aan iemand die geremd is om contact op te nemen?

Hans: “Er bestaan geen foute vragen of problemen die niet erg genoeg zijn. Veel mensen twijfelen of stellen hulp uit. Maar vaak heb je al veel aan een gesprek. Je neemt er altijd iets waardevols uit mee."

T-d: Wat wil je nog bereiken met de vzw?

Hans: “Een mooie evolutie is dat steeds meer steden en gemeenten autismevriendelijk worden. Zo groeien we stap voor stap naar een omgeving waar iedereen zich goed kan voelen. Dat zit vaak in kleine dingen: heldere signalisatie, zachter of gedempt licht of prikkelarme momenten op events, zoals een kermis met minder lawaai. Voor mensen met autisme maken net die aanpassingen een groot verschil."