Chef weg, opening over 48 uur: hoe Angus Wittevrongel een bijna-ramp omzette in succes

6 generaties familie, 1 bijna-ramp vlak voor de opening en een zoon die klaarstaat in de coulissen. Angus over ondernemen aan de kust.

Tij-dingen: Wat was jouw grootste misvatting over ondernemen toen je startte?

Angus Wittevrongel: "Eerlijk, ik ondervond weinig misvattingen. Ik ben eraan begonnen zoals een soldaat naar de oorlog gaat. Klaar om alle problemen aan te pakken, veel te werken en alle zomerbarbeques van mijn vrienden over te slaan."

T-d: Is er een moment geweest waarop je het moeilijk had? Wat hielp je om door te zetten?

Angus: "Het werd even warm onder mijn voeten toen 2 dagen voor de opening van Julia de chef die ik had aangeworven, liet weten dat hij niet kwam…Maar daar trok ik wel een belangrijke les uit: directe actie en actieve aanwerving werpen meestal zijn vruchten af. Mijn moeder hielp me om alles terug op een ijtje te zetten. Door alle zorgen was ik even het noorden kwijt. Het is dus belrangrijk dat je iemand hebt om op terug te vallen."

T-d: Waar ben je vandaag het meest trots op als ondernemer?

Angus: "Dat ik de familiegeschiedenis mag voortzetten. En dat mijn zoon klaarstaat. Wat mij gigantisch blij maakt is de vibe op sommige Julia-avonden. Avonden waarop iedereen blij is waardoor de consumpties van mooie flessen omhoog schiet. Je kan ermee lachen, maar dat is altijd de maatstaf van een geslaagde avond. Dat geldt ook voor de winkel: klanten die niet weten waar eerst gekeken en alles zouden kopen. Dat geeft mij rillingen."

T-d: Als je vandaag opnieuw zou beginnen, wat zou je anders aanpakken?

Angus: "Ik zou alles exact hetzelfde doen. Ik pas me aan aan de tijden, ook al veranderen die razendsnel. Dat is een belangrijke kwaliteit voor een ondernemer of kleine zelfstandige, denk ik."

T-d: Wat is volgens jou typisch aan ondernemen hier?

Angus: "De kust vergt een apart werkritme. Alles versus niks. Wij hebben ervoor gekozen om in de 'stille momenten' heel weinig open te zijn. En dan op de drukke dagen extra goed bemand te zijn zodat klanten niet lang moeten aanschuiven."

T-d: Heb je een onverwachte hobby of guilty pleasure?

Angus: "De velo én de velovrienden: dat zijn mijn afleidingsmechanismen en perfecte ontspanning."

T-d: Wat vragen mensen je bijna altijd als ze over je zaak horen?

Angus: "Ondertussen: 'wat maak je zondag klaar?' (Angus, post altijd een gerecht op zijn Inastagram, red.)"

T-d: Hoe voelt het om te weten dat je zaak straks wordt verdergezet door de volgende generatie?

Angus: "Dat Cesar de traditie voortzet, gat me een enorme cartouche aan nieuwe energie en trots. Echt, ik voel me nog aan het begin van mijn carrière…"

T-d: Wat hoop je dat je zoon meeneemt uit jouw manier van ondernemen?

Angus: "Ik ben ervan overtuigd dat hij nooit zal inbinden op kwaliteit. In een vis-wereld die drijft op vangstbeperkingen, quota, moeilijke aanlandingen,… ben ik zeker dat we ondanks de problemen een meerwaarde kunnen geven aan het mooie basisproduct 'vessche vis'."