We spraken met de man die als hoofdredacteur goed was voor 204 edities in ruim 22 jaar. Jan Huyghe neemt ons mee naar de beginjaren.

Deel op

Jouw favoriete infomagazine blaast 30 kaarsen uit en dat vieren we. Met speciale verhalen over vroeger en nu. Met Koksijdenaars die zelf een speciale band hebben met het magische getal. Deze keer gaat Tij-dingen terug naar de roots.

Tij-dingen: Wat was jouw rol bij de gemeente op het moment dat het bestuur besliste om een gemeentelijk infoblad te starten?

Jan Huyghe: "Ik begon op 1 januari 1996 als 'infoambtenaar' in tijdelijk verband. De toenmalige, grondig vernieuwde, bestuursploeg was achter de schermen al even bezig met de lancering van een gemeentelijk infoblad. Van 1981 tot 1988 was ik vast journalist bij Het Wekelijks Nieuws. Daarna halftijdsparlementair medewerker van Jan Loones en halftijds als freelance journalist voor o.a. HLN."

T-d: Om welke reden koos het gemeentebestuur toen voor een gemeentelijk infoblad?

Jan: "Er was geen concrete aanleiding, maar we moesten dringend mee met de tijd. Tot eind 1995 was er niets. De nood was hoog, want Veurne, De Panne, Nieuwpoort en Alveringem brachten wel al een blad uit. Dus dat nieuw infoblad was heel prioritair."

T-d: Hoe kwam men bij jou terecht?

Jan: "Jan Loones zag in mij de geknipte persoon om de nieuwe infodienst op te starten. Ik ben van de streek, schrijfvaardig met al 15 jaar ervaring als beroepsjournalist. Na de klassieke aanwervingsprocedure werd ik eerst 'benoemd op proef' en daarna als statutair."

T-d: Was je zenuwachtig toen de eerste editie bij de mensen in de brievenbus terechtkwam?

Jan: "Helemaal niet. Ik beschikte over de nodige ervaring als eindredacteur van de Kusteditie van Het Wekelijks Nieuws. Net als bij Koksijde hield ik me bezig met verzamelen, kiezen, plannen, aansturen en natuurlijk zelf schrijven. Op het vlak van 'beleving' veranderde er dus niet zoveel voor mij. Het was een voortzetting van mijn journalistiek werk. Uiteraard was ik wel telkens blij op het moment dat er een nummer van Tij-dingen af was en verscheen. Het was toch telkens een wedren tegen de tijd om 'goed voor druk' te kunnen geven. Van een rustige start naar een hypernerveuze sprint."

T-d: De naam Tij-dingen houdt nog steeds stand.

Jan: "Tijding is een ietwat ouderwets synoniem voor nieuws of bericht. Gesplitst en met het koppelteken kan je spreken van 'dingen van het tij', eb en vloed. Een betere naam voor een infoblad van een kustgemeente vind je toch niet? Tij-dingen is vandaag uitgegroeid tot een begrip in Koksijde. Het 1e nummer, toen nog zwart-wit, bestond uit 20 pagina's waaronder een Koksijde-kruiswoordraadsel."

Tij-dingen is uitgegroeid tot een begrip in Koksijde

T-d: Kreeg je veel inhoudelijke vrijheid?

Jan: "Absoluut. Soms kreeg ik een verzoek van een schepen of de burgemeester om een bepaald onderwerp te behandelen, maar pakweg 70 procent bepaalde ik zelf, in overleg met de diensthoofden. Uiteraard legde ik alle teksten wel voor aan de leden van het schepencollege voor we in druk gingen."

T-d: Welke rol heeft een goed infoblad volgens jou: informeren, verbinden, beleid uitleggen, of ook iets anders?

Jan: "Ja, die 3 dingen zeker, maar zelfs meer dan dat. Ik probeerde te bekomen dat Tij-dingen ervoor zorgde dat een individuele burger een 'gemeenteburger' werd. Als een betekenisvol lid van onze gemeenschap. In de zin van: 'ik woon niet zomaar in de Leopold II-laan of Zeelaan, maar ik ben iemand van onze gemeente. Zoiets moet een infoblad uitstralen."

T-d: Zie je een (maatschappelijke) evolutie die ook invloed heeft op de manier van communiceren?

Jan: "Tij-dingen ontstond ongeveer tegelijk met de wereldwijde online samenleving. Daarvoor, tot rond 2000, was de onwetendheid groot, op het vlak van algemene kennis en dagelijkse actualiteit. Wilde je meer weten, dan moest je zelf op zoek in een encyclopedie of de krant lezen. Dankzij het internet en artificiële intelligentie is de mens zo pretentieus te denken alles te weten of minstens te kunnen vinden. Gebeurtenissen zijn vliegensvlug geweten, maar in een mum van tijd ook vergeten… Wat is waardevol? Alles wat echt belangrijk is, verzuipt door een constante stroom van banaliteit en flauwekul die iedereen via de 'a-sociale' media achteloos rondstrooit. Het is dus eigenlijk geen pretje om vandaag communicatie te beoefenen als ambtenaar bij een overheidsdienst. Ik kom uit een andere periode. Ik heb gelukkig nog de tijd geweten van uitgebreide artikels, van schrijfkunst en leesplezier. Of overdrijf ik? Hoe dan ook, in Tij-dingen zie ik vandaag minder lange artikels dan in mijn tijd."

T-d: Welke mijlpalen of artikels blijven je voor altijd bij?

Jan: "Er zijn veel artikels die me bijblijven, waar ik trots op ben. Ik denk bijvoorbeeld aan een katern, 4 bladzijden, over dichter Fernand Florizoone, idem over kunstschilder Walter Vilain. Vrienden van vroeger, aan hen denk ik nog vaak terug. Weet je, ik bewaarde al 'mijn' Tij-dingen, van 1996 tot april 2018, de complete collectie, 205 edities, 7.886 pagina’s in 17 ingebonden boeken, op een plank in mijn huisbib. En ik heb een digitale inventaris (op titel) van al m’n paginagrote artikels uit die 22 jaar. Heel handig om met een trefwoord een bepaald artikel snel terug te vinden."

De voorbije 3 decennia onderging Tij-dingen al enkele serieuze gedaanteverwisselingen

T-d: Je ging met pensioen in 2018, hoe beoordeel je de online evolutie van het infoblad - waarin we toch een voorloper zijn?

Jan: "Die evolutie was onvermijdelijk. Het blad is dé kroniek van de gemeente, van 1995 tot 2026, en dat zal zo blijven. Je kan niet verwachten dat de burger alle fysieke nummers spaart. Dankzij tij-dingen.be maken we heel de collectie voor iedereen toegankelijk. Trouwens: ook oude kranten, zelfs uit de 19e eeuw, kan je online raadplegen. Zelf verkies ik, zoals de meeste mensen, Tij-dingen als gedrukt magazine. Ik lees het nog steeds altijd direct van voor naar achter en bewaar nog alle nummers - ook sinds mijn pensioen."

De pen gaat nooit met pensioen... de voorbije jaren werkte ik 3 boeken af

T-d: Welke rubriek ligt je nauw aan het hart en waar zou jij persoonlijk meer op inzetten?

Jan: "De rubriek 'Proficiat aan onze jubilarissen'. Tot eind 2024 was er voor elk koppel een exclusieve ontvangst in het gemeentehuis. Daarbij hoorde er ook een speech, met vooraf een interview aan huis en na de 'feestzitting' verscheen er een foto en tekstje in Tij-dingen. Sinds 2025 zijn er periodieke groepsontvangsten en die vallen ook in de smaak, maar ik mis die 'sfeer' in Tij-dingen. Enkel de namen worden vermeld, zonder toelichting. Ik vind dat die mensen meer aandacht verdienen in het infoblad."

T-d: Wat maakt je nog trots?

Jan: "Ik ben fier op de toespraken die ik schreef voor de burgemeester (of soms de schepen), dus ook 413 jubileumspeeches, telkens na een gesprek bij de mensen thuis. Daarnaast nog 188 toespraken n.a.v. allerlei ontvangsten, openingen, huldigingen, vieringen, enz."

T-d: Schrijf je nog steeds?

Jan: "Jawel, want de pen gaat niet met pensioen... De voorbije jaren werkte ik 3 boeken af: Garnaalvisserij te paard: feiten en feitjes - Tijdslijn 1393-2021 (december 2022), De IJzervloed – Westhoek, kerstnacht 1993 (november 2023) en Valentijn van Sint-André van ’t Schipgat (september 2024). Verder maakte ik nog 30 opstellen, vooral over erfgoed - zoals visserij en (volks)liederen, in diverse regionale tijdschriften. En er ligt nog veel werk op de plank. Jullie horen nog van me."