Günther Vanbleu leeft voor 'het zeetje'.

Deel op

Wat voelt hij als hij in zee gaat?

Günther Vanbleu: "Te paard in het water gaan, is de zorgen vanop het land vergeten. De verbondenheid met je paard is moeilijk te omschrijven. Het is een wederzijds vertrouwen. Wij vragen de paarden om dingen te doen die ze van nature niet zelf zouden doen. En toch doen ze het."

Wat binnen 50 jaar?

Chris Vermote: "We geven de traditie zelf door aan nieuwe paardenvissers. Daardoor blijft die hetzelfde. Onze paarden kunnen stallen (plaats) en het strand delen met andere activiteiten: dat zijn onze grootste zorgen."

Günther: "Dat het ambacht in ere wordt gehouden, kan alleen als we zelf de traditie doorgeven aan mensen die het ambacht willen beoefenen. En dankzij een sterk dorstgevoel."

Chris: " Het gevoel om met paard in zee met enkel de natuur om je heen is een niet te beschrijven ervaring. Hier kunnen we volledig tot rust komen en hebben we enkel oog voor paard en natuur. Wel zijn we door deze herkenning een groot succes bij de talrijke toeristen die dit gebeuren van dichtbij willen meemaken."