Wind, golven en eindeloze vergezichten: voor Klaus Desinger (57) uit Duitsland is onze gemeente veel meer dan een vakantiebestemming. Al sinds 1973, toen hij als vierjarige voor het eerst met zijn ouders, broer en zus naar onze kust kwam, keert hij telkens opnieuw terug.
Intussen voelt Koksijde als een tweede thuis voor de redacteur en zijn levenspartner Heike. Tij-dingen voelde hem aan de tand over zijn band met deze streek.
Klaus Desinger: “We komen uit Olpe, in het Sauerland in Duitsland. Mijn ouders zagen in de jaren 70 in de krant advertenties voor vakantiewoningen aan de Belgische kust. Die waren toen nog heel betaalbaar, zeker voor gezinnen met kinderen. Zo kwamen mijn ouders met mijn zus, mijn broer en mij naar Koksijde. We verbleven onder meer in Les Vagues en Brasilia, gebouwen die vandaag nog altijd bestaan. We reden met vijf personen in een Ford Taunus met dakdrager naar zee. De rit duurde ongeveer vijf uur.”
Klaus: “Ja, we komen bijna elk jaar terug. Koksijde is voor mij een plek van verlangen, vol mooie herinneringen. Ook mijn levenspartner Heike houdt enorm van de gemeente. Meestal verblijven we zo’n 14 dagen per jaar op de zeedijk in Koksijde-Bad, altijd met zicht op zee. We huurden al verschillende vakantieappartementen. Vroeger, toen er nog meer hotels waren, verbleven we soms ook in La Digue of bij Vieren.”
Klaus: “Het strand. Die eindeloze ruimte, de wind, de zee, wandelen richting Sint-Idesbald en Oostduinkerke: dat blijft telkens bijzonder. Er valt altijd iets te ontdekken. Blootsvoets of met laarzen door het zand stappen, luisteren naar de branding en de meeuwen… Wat is er mooier? Een bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinenkerk mag voor mij ook niet ontbreken. Het is een prachtig gebouw. En ik bezoek graag het MuseumPaul Delvaux. Ik heb hem ooit nog persoonlijk ontmoet en thuis hangen er verschillende kunstdrukken van hem. Ook het mysterieuze domein van Ten Bogaerde blijft ons fascineren. Wat nog? De uitstekende restaurants, zoals de steakhuizen en visrestaurants in Sint-Idesbald. Ten slotte maken we meestal ook een wandeling in de Doornpanne, vaak in combinatie met een bezoek aan de ezels. Het is er prachtig.”
Klaus: “Dat hebben we al vaak gedaan, veel vrienden en kennissen brachten hier al hun vakantie door. Vooral voor gezinnen met kinderen is Koksijde ideaal. Kinderen kunnen naar hartenlust spelen en ravotten op het strand. De grote troeven zijn voor mij het brede, bijna eindeloze strand, de getijden, een bezoek aan de garnaalvissers te paard, de Kusttram waarmee je de hele kust kan verkennen, de vele winkels, verse vis en natuurlijk de sterke gastronomie. Veel chefs zijn bovendien gevormd aan de Hotelschool Koksijde.”
Klaus: “Eerst en vooral wil ik alle Koksijdenaars bedanken. We worden hier al meer dan 50 jaar gastvrij ontvangen. De inwoners mogen zich gelukkig prijzen dat ze in zo’n mooie gemeente wonen.Natuurlijk zijn er overal uitdagingen, maar ik heb de indruk dat het bestuur werkt aan goede oplossingen. Als abonnee van Tij-dingen volg ik alles ook van dichtbij.”
Klaus: “Ik kom uit Olpe, in het Sauerland. Dat is ook een toeristische streek, waar veel Nederlanders en Belgen hun vakantie doorbrengen. Mijn ouders hadden vroeger zelf een vakantiewoning aan de Biggesee. Als vierjarige reisde ik voor het eerst naar Koksijde en ook als volwassene ben ik altijd blijven terugkomen. Ik hou van de zee hier. Ze is anders dan elders aan de Noordzee: wilder, krachtiger. Je voelt de elementen en de getijden heel sterk. Als jonge man studeerde ik politieke wetenschappen in Duisburg. Ik werk al vele jaren als redacteur bij een grote krant in Rijnland-Palts, in Idar-Oberstein. Mijn grootste hobby is reizen. En ik hou van koken, lekker eten en natuurlijk ook van schrijven. Ik kijk nu al uit naar mijn volgende trip naar Koksijde, in september.”