Ruim een half decennium terug gingen de mannen van de K. Orde van de Paardevisser naar het wereldkampioenschap garnaalpellen in het Franse Leffrinckoucke. Net over de grens ontstond het idee om een gelijkaardige wedstrijd te organiseren in Oostduinkerke. De rest is geschiedenis.
5 jaar later is het Belgisch kampioenschap Garnaalpellen een vaste waarde tijdens onze Garnaalfeesten. Om dit houten jubileum te vieren gingen we langs bij juryvoorzitter Wilfried Delanghe en de winnaars van de voorbije kampioenschappen.
De 83-jarige Wilfried Delanghe is hi heweunen. Hij werd geboren en is getogen in Veurne, maar bleef na zijn studies plakken in het Brusselse. Wilfried werkte er meer dan 30 jaar voor multinationals zoals Coca-Cola, Quaker Oats en Campbell's (soep, red). "Tot voor kort was ik voorzitter van de seniorenadviesraad (SAR) in Koksijde en ik ben nog steeds ondervoorzitter van Dialectgenootschap Bachtn de Kuupe. en de TopWestvlamingen – provinciegenoten uit de politiek, bedrijfsleven en artistieke wereld komen er geregeld samen. Elk jaar organiseer ik nog 4 lunches met die vereniging. Zo waren we onlangs nog met 185 te gast bij de familie Vyncke in Harelbeke. Ik had vroeger een goede band met 'trekpaard' Jean-Luc Dehaene die er een erezaak van maakte om naar onze bijeenkomsten te komen, als middagpauze tijdens de ministerraden." Wilfried is ook stichter van Filmfestival Oostende. Maar nog veel belangrijker: Sinds 3 jaar is Wilfried juryvoorzitter tijdens het BK Garnaalpellen.
Wilfried Delanghe: "Goede vraag. (lacht) Ik heb een uitstekende band met één van de drijvende krachten bij de Orde, René Decorte, en ook voorzitter Marc Sirjacobs ken ik goed. Zij trokken enkele jaren geleden aan mijn mouw om voorzitter te worden van de jury – waar ik al vanaf de 1e editie deel van uitmaak. "
Wilfried: "In het begin was het een beetje zoeken, het gaat toch om een serieuze organisatie. De 1e keer waren er direct 60 deelnemers. Het principe is simpel: je krijgt 10 minuten om zoveel mogelijk garnalen te pellen. Tussen 14 en 16.30 uur passeren 5 keer 20 deelnemers die het beste van zichzelf geven. Dan is het aan ons, de jury, om te checken of er geen extra ballast tussen de garnalen zit, bv. pelletjes. Daarna gaat elk bordje naar de officiële jurytafel en volgt de officiële weging. Ten slotte krijgt Pauline Sirjacobs het laatste woord: zij checkt en noteert het eindresultaat op ons scorebord. Zo kan je live volgen."
Wilfried: "Een prima idee. Op het Fabiolaplein werd het steeds moeilijker om de stijgende publieke belangstelling in goede banen te leiden. Zeker door de nabijheid van het openluchtzwembad is het bij de zeedijk gemakkelijker om een tent en een tribune te plaatsen."
Wilfried: "Ik zie in mezelf geen potentiële winnaar, ik merk dat er bij de dames nog iets handigere Henriettes rondlopen. Vooral die fijne motoriek ligt hen beter. Anderzijds ben ik wel een begenadigd peller: ik denk toch dat ik bij de beste 15 zou horen. Natuurlijk is het moeilijk inschatten in hoeverre de stress zou toeslaan. Bij mij thuis hou ik er wel van om op zaterdagavond een paar honderd gram garnalen te pellen. Samen met een Rodenbach. Of ik ervan kan blijven? Niet van het bier. (hilariteit)"
Wilfried: "Heel simpel: de criteria zijn objectief. We wegen alleen het 'vlees' van de garnaal en er zijn telkens meerdere juryleden die toezien op een correcte weging. Dus het resultaat wordt nooit beïnvloed door een individuele tel- of interpretatiefout."
Wilfried: "Het gaat om het DNA van Oostduinkerke en de hele streek. Hoeveel vissersvrouwen – bv. in de tijd van de IJslandvaarders – pelden hier tonnen garnalen om te overleven? En goed garnalen pellen, is een ambacht, het wordt erg onderschat. Iemand die jarenlang kilo's garnalen per week pelt: dat is serieuze handenarbeid. Zeg nu zelf, als je hier woont, koop je toch nooit garnalen uit een pakje - die hebben 10 dagen op een boot gereisd en worden automatisch gepeld?"
Wilfried: "Ik wil benadrukken dat zij alle credits verdienen. Voor de organisatie, maar ook om dit event naar Oostduinkerke te halen én om de paardenvissers en onze garnalen op de kaart te blijven zetten. Het belang van de Orde mogen we niet onderschatten. Zij dragen elke dag hun steentje bij aan de immense populariteit van de paardenvissers."
Wilfried: "We beschikken over de beste garnalen, laat dat duidelijk zijn. Ik hoop dat nog meer horeca-uitbaters in onze gemeente de garnaalkroket als signature dish inzetten. Dat is al het geval op veel plekken, maar stel je voor dat dit 'product van ons' overal verkrijgbaar zou zijn… Nu proberen andere kustplaatsen die rol als garnalenhoofdplaats onterecht te claimen."